Kolor okrywy włosowej kotów wszystkich trzech odmian jest czysto biały bez żadnych odcieni. Czasami u młodych zwierząt występują pigmentowane włosy na głowie lub ogonie, które z reguły w wieku powyżej 6—7 miesięcy zanikają. Białe koty perskie znane są w Europie od przeszło stu lat. Pierwotnie miały one niebieskie oczy, jak ich tureccy przodkowie. Były one najczęściej I głuche i do dziś nie udało się usunąć tej dziedzicznej j wady. Dlatego też ostatnio rozwija się hodowla białych kotów perskich z pomarańczowymi oczami, które nie są dotknięte głuchotą, mają mocniejszą budowę ciała i są odporniejsze na choroby. Koty perskie białe z odmiennie zabarwionymi oczami mają jedno oko niebieskie, a drugie pomarańczowe.
Koty perskie białe można łączyć między sobą, a także z czarnymi, rudymi, kremowymi, szylkretowy-mi i dwukolorowymi. Jeśli chce się otrzymać koty białe z niebieskimi oczami, nie głuche, to hodowcy niemieccy radzą, aby łączyć je z kotami khmerskimi. Białych kotów perskich nie należy łączyć z pręgowanymi i srebrzystymi.